Klâsik savaş taktiğidir:
Kazanmaya yakın olan taraf, hedeflediği topraktan fazlasını işgâl eder.
Savaş bitip, pazarlık masasına oturunca, bozdurup bozdurup harcamak için.
Kim olduğuna bakmadan, mümkün olan en fazla sayıda düşmanı esir alır.
Öldürmek daha kolaydır; öldürmenin maliyeti daha düşüktür.
Ama eldeki binlerce esir kıymetlidir. Başka esirlerin kapısını açan anahtardır.
Eldeki esir sayısı ne kadar artarsa, düşmanın çaresizliği de o kadar artar.
Elindeki çok önemli esirden vazgeçecek kadar çaresiz kaldığında,
gözü gibi baktığı o çok önemli esiri serbest bırakmaya razı olur.
Hikâye hiç yabancı değil, değil mi?
Evet, Gilad Şalit takasından bahsediyorum.
Kusura bakmayın ama, aklınıza başka bir şey geldiyse, çok fesatsınız.
Çok ayıp.
